Wij hebben het leukste werk ter wereld. Dat wisten we natuurlijk allang maar af en toe wordt ineens weer duidelijk hoe leuk het is om je met zoveel verschillende dingen te mogen bemoeien.
De laatste weken zijn ineens bezig met een opdracht uit het AMC. Het AMC is bijzonder, en dat zie je vooral als je er  je er niet moet zijn maar als je er zomaar bent. Nou ja, zomaar… we mochten even kijken naar de nieuwe kinderafdeling in aanbouw (indrukwekkend) en we maakten vast een proeffotootje (wordt nog beter).

Het was een bijzondere gelegenheid: de dag dat de nieuwe site in de lucht ging dat het Nederlands Dans Theater het 50-jarig jubileum vierde, in aanwezigheid van - inderdaad - de hoogst geplaatste der hoog geplaatsten van het land. Dus trokken deze twee hun mooiste pak aan (raad zelf welk pak de volgende dag weer terug moest). Er wordt nu besproken of dit misschien de standaard bedrijfskleding van Skipintro moet worden.

Wij hadden geen Kabel. Wel een telefoonlijn maar die begon een beetje traag te worden. Heeft u iets snellers? Ja, maar dan bent u een dag uit de lucht.
Maar ja… kabel kon niet, want die lag hier niet. Wel bij de koster, maar niet bij ons. Toen werd de Noordermarkt volledig opnieuw bestraat. Na veel gebel, verwarring en nog meer gebel kwam hier G.O.D., Grote Onvergetelijke Dirk. In den beginne was de aarde woest en ledig, maar aan het eind van de dag lag er in die aarde een keurige kabel, zo onder het hek door, hup de meterkast in. Wij danken G.O.D. Nu maar weer wachten op het kabelbedrijf.

Bij Skipintro zijn we altijd heel gastvrij. Denken we zelf. Maandag begon - hoera! - bij ons Desiree Ruijgrok*, door de wol geverfde accountmevrouw. De volgende dag wilde ze een beetje op tijd beginnen. Tja. Daar zat ze dan op ons stoepje. Om 9.13 uur. Gelukkig wel met een bij Winkel gehaald kopje koffie. Maar het blijft schandalig.

* Later komt hier een volledig profiel. Met uitgebreid c.v. En Portfolio. Diepte-interview op video. Facebook en LinkedIn-links. Fotoreportage. Pentekening.

Niet iedereen beseft dat er bij zo’n bureau als het onze soms zware arbeid moet worden verricht. Op onmogelijke uren. In vreselijke omstandigheden.  Ook nu hebben we zoiets aan de hand. We mogen over het project niet zo gek veel zeggen, maar het komt er op neer dat we op onmogelijke uren, zoals op een zomerochtend heel vroeg, op bijzondere op plekken in Amsterdam moeten filmen. Vanmorgen moesten we zelfs door Amsterdam varen. Op een politieboot! Mooi was het vooral in het Westerdok en rond de westelijke eilanden (Prinsen, Bickers, Realen).  Hierboven zien we de Zandhoek.

Inderdaad: deze is van Rembrandt, en van het Rijksmuseum, en die van ons is van zilver en voor het Rijksmuseum. Gelukkig was er voor de zekerheid iemand op stel en sprong naar Cannes vertrokken, dus die heeft het diertje op kunnen vangen. Het duo wordt vrijdag terug verwacht. Wie vandaag (donderdag 25 juni) langs komt op de Noordermarkt, krijgt dus nog geen leeuw te zien maar wel een glaasje champoepel. En wie vrijdag komt eigenlijk ook.
Meer winnaars van Cannes Leeuwen staan op de Adformatie site.

‘t Is zo ongeveer het eind van het prijzenseizoen, en in Zuid Frankrijk worden nu de echt dure prijzen verdeeld. En raad eens wat… we staan op de Shortlist met Fortheloveofgod.nl!!!

Zo short is de list trouwens niet, want er staan - zelf met de hand geteld - 207 inzendingen op. Wij staan in categorie A08.

Het lijkt ons sterk dat we een echte prijs winnen, want de concurrentie is ijzersterk. En wij durven nu (dinsdag om 11.27) best een gokje te wagen wie de Grand Prix wint: de Whopper Sacrifice.

[SWF]http://www.skipintro.nl/cam2/viewer.swf, 600, 400[/SWF]

Stukje op de Globetrotters-blog van de New York Times: Finding Authenticity in Amsterdam’s ‘Bruin Cafes’. De schrijver gaat in de Jordaan op zoek naar het ultieme bruine café. De keus valt op Hegeraad. En laat dat nou precies het café zijn waar ons achterraam op uitkijkt. Kijk maar hierboven naar - primeur! - de live camera die we vanuit het achterraam op Café Hegeraad gericht hebben***.

FAQ. Klopt het dat er een boom in beeld staat? Klopt. Is het beeld zo vaag om de privacy van de cafégangers te beschermen? Nee, dat is gewoon te lage uploadcapaciteit. Is het beeld actueel? Yes, het wordt live upgeload en gebroadcast dankzij toptechniek van Roland Muller. Blijft die camera daar altijd staan? Het hogere doel is dat hij ooit in / op / aan de toren van onze Noorderkerk komt en dan over de hele stad uitkijkt. Is het een heel dure camera? Nee, het is een vrij standaard webcam van Logitech. Kan de camera op afstand worden bestuurd? Ja, door ons wel, door u nog niet, maar daar wordt aan gewerkt. Is dat niet Garage Van Haver daar links? Helaas, dat was Garage Van Haver; die is vertrokken en er komt nu iets antieks in.

*** Updeetje: camera staat niet meer gericht op Café Hegeraad maar op de “herinrichting” van het plein.

Q42 heeft iets leuks. Een webpagina waarop je zomaar kunt gaan tikken. Plaatjes erbij. Bewaren op “eigen url”. Wij staan hier: http://htlm.org/skipintro. (Nee, ga nou niet zitten rommelen in onze tekst… )

Jan Willem Sieburgh, zakelijk directeur van het Rijksmuseum, is uitgeroepen tot Marketeer of the Year! En terecht, kunnen wij zeggen.
Bijgaand vast een bloemetje maar dat is dan wel een klassiek geval van SUED (sigaar uit eigen doos). We zien hier “Twee tulpen, een schelp en een insect” uit het Tulpenboek van Jacob Marrel, objectnummer RP-T-1950-266, uit de collectie van… inderdaad.
Echte bloemen zijn onderweg.

Niet iedereen weet dat de WMDLFVZIESTS (Wie maakt de leukste foto van zichzelf in een Skipintro T-shirt)-wedstrijd is begonnen. Wij wisten het zelf ook niet zo goed meer, tot we deze inzending van Marque Joosten zagen. Kanshebbertje!

Voordat Frankwatching nou overgaat tot “waterboarding”… wij bekennen onmiddellijk dat we de uitslag van de poll lichtelijk hebben beinvloed. Hebben we daar een goed verhaal bij? Ja. Nee. We konden het niet laten. Het is zo gemakkelijk. Dat kan - en gebeurt - bij de meeste online polls. Op allerlei manieren. Nepdemocratie. (Denk b.v. Gouden Loekie.)

Update. Inmiddels zijn we uit de wedstrijd genomen. Uit de uitslag verwijderd. Geschrapt. Eigen schuld. Bult.

Viavia maken wij op het terras kennis met de baas van het veelbekroonde productiehuis Pieter van Huystee Film (drie maal raden hoe die heet). Onze buurman laat zich meteen van z’n beste kant kennen en nodigt ons uit voor een soort Amsterdamse première van “CRIPS Strapped ‘n Strong“. En vervolgens staan onze mannen weer in de krant met opgetogen verhalen.

Wij worden regelmatig getrakteerd op mooie muziek vanuit de kerk, meestal van het orgel. Nee, hebben we geen last van, integendeel, je hoort het alleen in de hal bij de voordeur en in de keuken.
Vandaag horen wij ineens… een koor. Klinkt als een vrij groot koor. Even kijken in de kerk. Daar staan, grof geschat, 150 mensen. En zij zingen er flink op los. Het blijkt - dat raad je nooit - het Grootkoor te zijn, dat oefent voor een optreden hedenavond. En zij oefenen - zonder het te weten - meteen mooi op foto’s van 600 pixels breed.
Wie ook wel eens mooie muziek in de Noorderkerk wil horen… vrijwel elke zaterdag zijn er prachtige concerten.

Fortheloveofgod.nl is bekroond met een Zilveren Lamp van de ADCN. Hierboven een foto van trotse lampophaler Maarten Kleinsma. The day after zijn er beschaafde feestelijkheden met appeltaart uitgebroken (ook al is er iemand boos).

We zijn overigens ook Official Honoree van de Webby Awards, begrepen we gisteren uit een mailtje. Het klonk een beetje als: “U heeft geen prijs, maar toch bedankt voor inschrijfgeld“.
Foto boven: HotNetworkz, foto onder: onze eigen edwinistrator.

De klant maakte ons attent op een stukje in De Telegraaf van zaterdag 4 april. Ging over de “beste websites van het jaar” met daarbij ook For the Love of God. Daar zijn wij natuurlijk erg blij mee, en het Rijksmuseum ook. Toch even lullig doen: we zijn

Lees verder »

Donderdag 2 april: volgens de meesterlijke Adformatie viral heeft Rijksmuseum “For the Love of God” een zilveren Spinaward gewonnen. Felicitaties van klant en oud-collega’s stromen binnen… terwijl de prijs nog uitgereikt moet worden.

Update van update. Donderdag 2 april, des avonds. Nu de Spinaward binnen is, danken we nogmaals iedereen die bij dit - soms radeloos makende maar doorgaans leuke - project betrokken was. Niet iedereen werd helemaal volledig genoemd in de credits, en de grootste stommiteit was dat we Bitmove waren vergeten. Dus bij deze een keer zo compleet mogelijk, in voornamelijk alfabetische volgorde (achternaam weten we soms niet):

Edwin Nollen, Cyril Tjahja, Gerdy van Bellen, Hans van Dijk, Jan Willem Sieburgh, Jeroen Buddingh, Klaas van der Veur, Maarten Kleinsma, Mels leNoble, Mick Durlacher, Mike Poortvliet, Piet (???), Roland Muller, Ruby Lemm.

(En natuurlijk Valdemarr.)

Wordt Skipintro knieperig? Uh, ja. Laatst was er in Amerika een hele rel omdat was uitgelekt voor hoeveel geld er was ingezonden naar de One Show. De gemiddelde inzending kostte $ 358. En BBDO was de grootste inzender want die spendeerde - met alle vestigingen - naar schatting zo’n $ 250.000 aan inzendingen… aan de One Show alleen al.

Laten wij hier een minuscuul knuppeltje in een Hollands hokje met slechts enkele  kippetjes gooien. Wij berekenen wat het ons kost, maar we doen het ietsje completer want we tellen ook op wat het kost als je je live wilt meemaken of je wel of niet gewonnen hebt.Want juist daarin kan nog een aardig bedrag gaan zitten.

Stel… we sturen een website in. En die sturen we in voor drie Nederlandse en - doe eens gek - één internationale prijs. En stel, want fantasie hebben we wel, dat die ene inzending bij allemaal wordt genomineerd en dat dan twee man naar de uitreiking gaan.

Voor de duidelijkheid: dit gaat alleen om inzenden en uitreiken, verder niks. Alles is exclusief BTW. Naar Cannes gaan we maar met één m/v, en we nemen het goedkoopste (3-daagse) toegangskaartje.  We rekenen geen uren voor het inzenden, voor het verzamelen van het materiaal, voor last minute koeriers, voor frustrerende toelichtingspresentaties. We maken geen reiskosten, dus we slapen in de plee van het feestgebouw, we drinken geen drankjes die niet in de toegangskaart zitten inbegrepen. (In Cannes kun je - als je het een beetje slim speelt - een hele avond duur drinken op andermans kosten, maar dat is natuurlijk niet sportief.)

Wat we ook niet rekenen is dat onze favoriete club, de ADCN, een psychose doormaakt en Black Tie verplicht stelt. De rekensom voor één inzending is:

Management summary:

• Per inzending kun je zomaar dik € 4500 kwijt zijn. Natuurlijk… als dezelfde mensen meer inzendingen op hun naam hebben, worden de kosten voor inzenden hoger maar die voor uitreiken blijven gelijk.
• Voornemen van Skipintro: kritisch inzenden, en zo min mogelijk naar uitreikingen gaan (vorige jaren gingen we wel eens met het hele bureau).
• Praktijk bij Skipintro: toch iets te veel ingezonden, en er is één m/v die per se in z´n oberpak naar de ADCN wil.
• Van de rest van het bespaarde bedrag gaan we een keer heel erg lekker eten met z´n allen.
• Merk op dat wij tot nu er in geslaagd zijn om het woord te vermijden dat begint met cris en eindigt met is.

Het zijn onrustige maanden in reclame / marketing / zijberspees. Het prijzenseizoen is namelijk begonnen! En kijk eens aan:

• Dinsdag 17 maart: de ADCN meldt dat we twee (2!) nominaties hebben voor het Rijksmuseum. Officieel weten we niet precies waarvoor, maar we hebben een vermoeden.
• Donderdag 12 maart: Werkenbijdebrauw.nl is uitgeroepen tot Beste Recruitmentsite 2009. Juryleden zeggen o.a.: ‘Inhoudelijk helder en eenvoudig, visueel spetterend en vernieuwend’. ‘Compleet, stijlvol, modern, volledig, maar vooral ook actueel. ’
• Vrijdag 6 maart: Fortheloveofgod.nl dat we maakten voor het Rijksmuseum is genomineerd voor een Spinaward.
• Al eerder werd onze Roger uitgeroepen tot Mooist Gehelmde Scooteraar van Amsterdam (foto volgt).

Wie het kleine niet, enz. Trouwens, noem dat maar klein: het is de prijs voor de beste advertentie in Memory Magazine, Academische Editie, het leverde een plaquettequettette en een bos bloemen op, en  werd uitgereikt op de Nationale Carrierebeurs in de RAI.  Op de foto v.l.n.r. George van Iwaarden van opdrachtgever De Brauw, onze eigen (en niet verder vertellen: bijna jarige) Ruby en presentatrice Nicolette van Dam.