Ooit de All Blacks een Haka zien doen?* Dan weet u wat het is en kunt u meteen meedoen aan de grootste Haka ter wereld. Dat is uiteraard een onderdeel van de tentoonstelling Maori van onze cliënt Museum Volkenkunde in Leiden. Er staat een computer in het museum zelf, en dat is al vrij snel een gewild onderdeel van de tentoonstelling aan het worden.
*Uitlegje: de All Blacks is het rugbyteam van Nieuw Zeeland. Voor een wedstrijd doen ze vaak een Haka, een rituele krijgsdans van de Maori.

De VEA* heeft Hans van Dijk bestempeld tot Levende Legende. Hij is daar zelf een beetje verlegen mee, maar Skipintro als geheel is gezellig blij en consumeert al dagen niks anders dan taart en champoepel. Voor wie daar nog niet misselijk van is, is er een apart stukje van deze site vol LegendeEllende. De taart op de foto werd geschonken door onze leuke accountants Langelaar Van Iersel.

* Vroeger stond dat voor de Vereniging van Erkende Reclamebureaus, nu voor de Vereniging van communicatie adviesbureaus.

Ineens hoorden we gegil: ‘we hebben de Gouden Muis.’ Ja, de Gouden Muis. Dat is de prijs voor beste site in de juridische wereld. Gewonnen met – hoe kan het ook anders – werkenbijdebrauw.nl. De prijs is uitgereikt door het juridische blad Mr. Magazine.

Dit vonden we in het juryrapport:

De site is zeer attractief, afwisselend, sprankelend en interactief met videofragmenten met (ex-)medewerkers, een braintest en een hoog informatief gehalte. Dat De Brauw professioneel, internationaal, grootschalig en betrokken is blijkt uit alles. Duidelijke uiteenzetting over de expertises en de internationale ambities; teksten zijn in het Nederlands en Engels.

Ze hangen er weer: de prachtige kerstballen. Vorig jaar in de Westerstraat en - nu ook? of vorig jaar ook al?… we weten het niet meer - op de Noordermarkt. Een idee van Marcel Wanders van Moooi, en daar kan hij niet genoeg voor geprezen worden. Een stukje over de ballen stond vorig jaar in het Parool. Dus wij kunnen het niet genoeg zeggen: Kooop bij Moooi!
Update (en bericht voor onze vaste webcamfan in IJsselstein): voor de gelegenheid hebben we meteen de webcam op de ballen gericht. Overdag een beetje in tegenlicht, maar ’s avonds des te mooier.

Opschudding op de Noordermarkt vanmorgen. De gedenkplaat voor de Februaristaking (die begon namelijk op 25 februari 1941 hier op de Noordermarkt) is weg. Dat werd  vanmorgen ontdekt; buurtbewoners kwamen al alarm slaan. De politie werd gebeld, en die haalde er weer iemand anders bij. De bronzen gedenkplaat bleek tegen de muur in de Boomstraatte te staan, kennelijk om later mee te nemen. Dat was gisteravond al ontdekt door de mensen van Café Hegeraad.
Hoogstwaarschijnlijk gaat het om diefstal van koper / brons. Het was ook nog behoorlijk serieus gedaan, want er was  in gezaagd.
Wie zoiets doet, moet stapelmesjokke zijn. En het levert volgens de man die het verder ging regelen, niet meer dan  4, 5 tientjes op. Goede reden om weer eens iets te lezen over de feruaristaking.
Onderhand zit er een gat, zeg maar een wond in de muur.

Wat heel erg niet netjes is, is zo lang wachten met nieuwe mensen op onze site zetten. We zouden het kunnen uitleggen, maar goed. Enfin, hier is dan een niet heel erg duidelijke foto van art director Anilda da Cruz. Dat die foto niet zo duidelijk is komt omdat we haar hier zien terwijl ze niet aan het art directen is maar aan het praten met een gek stemmetje in de spreekcel van Wim Vonk. Dat blijkt ze trouwens ook behoorlijk goed te kunnen.

In Museum Volkenkunde is vanaf half oktober de grote tentoonstelling MAORI. Razend interessant, en wij krijgen af en toe een mooi voorproefje. Nu mochten we een stukje filmen met George Nuku, een bijzonder aardige en ook knap beroemde Maori. De foto is van cameraman Jan Wich.

Op een maandag zat er ineens een kogelgat in ons keukenraam. Alleen… nergens een kogel te vinden. De koster wilde de politie al waarschuwen, maar toen stond er ineens een man voor de deur. Van de (her)opgerichte Schutterij van Amsterdam. Hij bekende meteen schuld.
Die kogel zal nooit gevonden worden, want het gat was veroorzaakt door een pijl. Ze zullen het laten maken, heeft hij beloofd. Wij houden moed.

Update 29 september. AT5 heeft zo’n leuke rubriek “We wachten af”. Doen wij ook. Terwijl we toch bij de bovenste 5 zoekresultaten staan op Google.

Update 22 oktober. Na enige heen en weer gemail is alles keurig opgelost. Glaszetter is geweest, raampje is weer heel.

Eervolle opdracht, zeker in deze tijd: een poster voor een orkest. Op het programma staat Beethoven, en het wordt gespeeld door de Nieuwe Philharmonie onder leiding van Johannes Leertouwer. Waar kent u die ook alweer van? Inderdaad… van zijn leuke, meeslepende uitleg van bijvoorbeeld Mozart.

Sinds deze week hebben wij een Freek. Hij is stagiair, veelbelovend en – het begon zo leuk maar het wordt nu meteen al tragisch – Achterhoeker.

Dagelijks moet hij per trein van uit Didam (een voorstad van Keulen) naar Amsterdam, en weer terug. Hij had gehoopt hier woonruimte te vinden voor de komende vijf maanden, maar ja… hij kent hier niemand.

Gelukkig kennen wij wel mensen, en die kennen vast wel weer mensen die nog een kamer of een verdiepinkje weten. Hoeft niet groot (is ‘ ie zelf ook niet), mag overal in Amsterdam, maar liever niet te duur want Freek moet leven van een stagevergoeding.

Maar nu. Onweerstaanbaar aanbod. Behalve dat weinige geld krijgt de verhuurder iets anders: Freek maakt namelijk elke week een tekening voor u!

Laat dat even op u inwerken. De jonge Van Gogh biedt schilderijtjes. De Rembrandt van net 20 laat u elke week een tekening na….

Reacties graag naar Freek@skipintro.nl.

Kijk voor meer werk van Freek op z’n eigen site.

Sinds kort werken wij voor Filosofie Magazine. Goed blad, vonden wij altijd al. Zichtbaar werk is in aantocht, maar nog niet klaar dus voorlopig moeten de volgers van deze nieuwsrubriek (populair in b.v. Australië en de Oekraïne) zich even behelpen met deze foto van een mooie, filosofische vergadering.
(Kenners weten natuurlijk meteen wie dat uitgeknipte type daar rechts is.)

(Er komt ook nog een Part III, maar dan gaat het beeld ook echt bewegen. Wie is die knakker met die blauwe schoentjes? Dat is Simon van Action Pact.)

Bij Skipintro is het ineens “modecircus”. En het staat ons goed, al zeggen we het zelf. Een rekje kleding voor de deur, her en der een styliste, en vooral modellen all over the place… we overwegen nu om elke dag zo te beginnen.

Voor Museum Volkenkunde maakten we - onder veel andere - een bouwplaat van een Maori Waka. Doop en proefvaart in de Skipintro-gootsteen verliepen voorspoedig. Aan de website wordt ook gewerkt.

http://www.vimeo.com/13657714
Jeroen had ‘m al voordat hij er was. Ruby had er op de eerste dag meteen een. En nam er onmiddellijk nog eentje mee voor algemeen gebruik. In het filmpje zit die nog in de (beetje dikke) doos. Inmiddels is die uitgepakt. Mooi ding.

We blijven het leuk vinden… muzikanten. Deze keer maakten we een site met actie voor de The Ploctones van Anton Goudsmit, de beste gitarist van Nederland, en Litouwen, en… zouden we het bijna vergeten… winnaar van de hoogste jazz-prijs in Nederland, de Boy Edgar Prijs.

Er is een ruitje gebroken en wij zijn blij. 1. Het is zo’n mooie klassieke vol-met-bal-in-het-ruitje-breuk. 2. Er is met schilderstape keurig een briefje bij geplakt. “Ik heb per ongeluk uw raam gebroken. Mijn excuses.” Met een naam en een telefoonnummer (vandaar dat we het in de foto even onzichtbaar hebben gemaakt). Tipje van de sluier. Dit zeldzaam en bewonderenswaardig nette mens is iemand van Restaurant Noord-West, hier vlak naast ons.
Wij kwamen al regelmatig bij NoordWest, maar per NU bevelen wij dit restaurant van harte aan (die appeltaarthype van daarnaast is sowieso zwaar overdreven). NoordWest is het best. Van Noord en Zuid en Oost en West komt men naar NoordWest.Vergeet de rest, ga naar NoordWest. Even naar NoordWest en je bent ontstresst. NoordWest, honger gestild, dorst gelest. Krijg nou de… enz. enz.

Vandaag was de laatste dag van Cyril Tjahja bij Skipintro. We zullen hem missen, niet omdat hij zo nadrukkelijk aanwezig was, integendeel, Cyril is een van de meest ingetogen mensen ooit.  Maar wel vanwege z’n werk: altijd bezig, geduldig werkend aan lastige klussen (en onderhand met het milieu bezig zonder daar drukte over te maken).
Ook de buurt zal hem missen. Cyril is one of the Last Great Smokers, en hij stond ongeveer elk uur in ons voorhofje van een sigaretje te genieten (Marlboro Groen). Uit de verte leek het op mediteren.